پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۳۰

گر در همه عمر خویش فرصت جوید

نا با من خسته دل حدیثی گوید

ناگاه ستیزۀ مرا چشم رقیب

چون دیدۀ نرگس از زمین بر روید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۳۲ماییم چو خر گه همه بر بسته کمر
  2. شمارهٔ ۴۳۳مانند دو چشمیم من و آن دلبر
  3. شمارهٔ ۴۳۴تا ز رنکنی از دهن کیسه بدر
  4. شمارهٔ ۴۳۵تا کرد مرا دیده بروی تو نظر
  5. شمارهٔ ۴۳۶در طبع تو ناکسی و در دست تو زر
  6. شمارهٔ ۴۳۷تا شاخ شکوفه سیم خود کرد نثار
  7. شمارهٔ ۴۳۸بستند گرو با نفس مشک تتار
  8. شمارهٔ ۴۳۹در کار سخن رنج کشیدم بسیار
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.