پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۳۱

خصمت که ره قضای بد می جوید

پیکارة تو نه از خرد می جوید

بر تیغ تو کرد خویشتن را عرضه

بیچاره در اب مرگ خود می جوید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۳۳مانند دو چشمیم من و آن دلبر
  2. شمارهٔ ۴۳۴تا ز رنکنی از دهن کیسه بدر
  3. شمارهٔ ۴۳۵تا کرد مرا دیده بروی تو نظر
  4. شمارهٔ ۴۳۶در طبع تو ناکسی و در دست تو زر
  5. شمارهٔ ۴۳۷تا شاخ شکوفه سیم خود کرد نثار
  6. شمارهٔ ۴۳۸بستند گرو با نفس مشک تتار
  7. شمارهٔ ۴۳۹در کار سخن رنج کشیدم بسیار
  8. شمارهٔ ۴۴۰تا هست گل سعادت ای دوست ببار
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.