پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۲۶

چون زلف ترا کار ببالا برسید

از وصل قدت بآرزوها برسید

گفتم چو بدان قامت زیبا برسید

یا رب بچه نیکویی بدینجا برسید؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲۸آنان که ز وصلشان دلم می‌بالید
  2. شمارهٔ ۴۲۹ای وصل تو بر تراز تمنای امید
  3. شمارهٔ ۴۳۰گر در همه عمر خویش فرصت جوید
  4. شمارهٔ ۴۳۱خصمت که ره قضای بد می جوید
  5. شمارهٔ ۴۳۲ماییم چو خر گه همه بر بسته کمر
  6. شمارهٔ ۴۳۳مانند دو چشمیم من و آن دلبر
  7. شمارهٔ ۴۳۴تا ز رنکنی از دهن کیسه بدر
  8. شمارهٔ ۴۳۵تا کرد مرا دیده بروی تو نظر
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.