پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۱۴

نه از دل کس بوی طرب می‌آید

نه رنگ شکرخنده ز لب می‌آید

وقتی ز عجب خنده گرم می‌آمد

امروز مرا خنده عجب می‌آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱۶هر بد که زگردش زمن می آید
  2. شمارهٔ ۴۱۷چشمم جو بران روی نکو می آید
  3. شمارهٔ ۴۱۸چون یادم از آن روی نکو می آید
  4. شمارهٔ ۴۱۹دی گفت صبا که گل بنزدیک رسید
  5. شمارهٔ ۴۲۰چشم ز میان تو نشان هیچ ندید
  6. شمارهٔ ۴۲۱می نتوانم اشک فراوان بارید
  7. شمارهٔ ۴۲۲گر تیغ سر انگشت تو صد را ببرید
  8. شمارهٔ ۴۲۳کو دیده که تا بر وطن خود گرید
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.