پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۱۰

آنرا که ز ملک آب و جاهی باید

از خدمت چون تو پادشاهی باید

وانجا که ترا عرض سپاهی باید

از طول زمانه عرض گاهی باید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱۲جانرا غم تو هیچ خوشتر ناید
  2. شمارهٔ ۴۱۳بی یاد تو از من نفسی برناید
  3. شمارهٔ ۴۱۴نه از دل کس بوی طرب می‌آید
  4. شمارهٔ ۴۱۵شمعم که سرم آفت تن می آید
  5. شمارهٔ ۴۱۶هر بد که زگردش زمن می آید
  6. شمارهٔ ۴۱۷چشمم جو بران روی نکو می آید
  7. شمارهٔ ۴۱۸چون یادم از آن روی نکو می آید
  8. شمارهٔ ۴۱۹دی گفت صبا که گل بنزدیک رسید
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.