پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۰۰

چون از دلم حکایتی ساز نهد

یا از غم تو شکایت آغاز نهد

چون نای ز سینه بر آواز نهد

هم عشق تود ستم بدهن باز نهد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۰۲چون کیسۀ غنچه را صبا پر زردید
  2. شمارهٔ ۴۰۳گفتی دودلی تو ، از تو کاری ناید
  3. شمارهٔ ۴۰۴باغ از گل و لاله ار چه می آراید
  4. شمارهٔ ۴۰۵این مردم چشم من همی نا ساید
  5. شمارهٔ ۴۰۶آنرا که بدت زلف دلکش باید
  6. شمارهٔ ۴۰۷هرچند فضول عیش کم می‌باید
  7. شمارهٔ ۴۰۸گل را همه ساز و رنگ و بومی باید
  8. شمارهٔ ۴۰۹می خوارگی اندر مه دی می باید
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.