پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۰۲

چون کیسۀ غنچه را صبا پر زردید

غمّازی کرد و پرده بروی بدرید

در زخم شکنجه اش چنان تنگ کشید

کش ازین ناخنان همه خون بچکید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۰۴باغ از گل و لاله ار چه می آراید
  2. شمارهٔ ۴۰۵این مردم چشم من همی نا ساید
  3. شمارهٔ ۴۰۶آنرا که بدت زلف دلکش باید
  4. شمارهٔ ۴۰۷هرچند فضول عیش کم می‌باید
  5. شمارهٔ ۴۰۸گل را همه ساز و رنگ و بومی باید
  6. شمارهٔ ۴۰۹می خوارگی اندر مه دی می باید
  7. شمارهٔ ۴۱۰آنرا که ز ملک آب و جاهی باید
  8. شمارهٔ ۴۱۱هر سال که غنچه را قبا تنگ آید
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.