پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۹۲

گر باد در آن طرّة دلخواه شود

از بس خم و پیچ و تاب گمراه شود

وان هم ز شکستگی اندام بود

کوگاه دراز و گاه کوتاه شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹۴هرگونه زراه صدق گویند شود
  2. شمارهٔ ۳۹۵وقتست که گل حریف پیمانه شود
  3. شمارهٔ ۳۹۶تا لعل لبت چو غنچه در خنده فزود
  4. شمارهٔ ۳۹۷چشمت که همیشه چشم من تر خواهد
  5. شمارهٔ ۳۹۸هر سوخته کو شادی عالم خواهد
  6. شمارهٔ ۳۹۹دل باز مرا خوار و خجل می خواهد
  7. شمارهٔ ۴۰۰چون از دلم حکایتی ساز نهد
  8. شمارهٔ ۴۰۱شاها کرمت ز قاف تا قاف رسید
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.