پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۹۴

هرگونه زراه صدق گویند شود

مجموع بقول او پراگنده شود

هر لفظ که نیست جان معنی با او

دشوار دل مرده بدو زنده شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹۶تا لعل لبت چو غنچه در خنده فزود
  2. شمارهٔ ۳۹۷چشمت که همیشه چشم من تر خواهد
  3. شمارهٔ ۳۹۸هر سوخته کو شادی عالم خواهد
  4. شمارهٔ ۳۹۹دل باز مرا خوار و خجل می خواهد
  5. شمارهٔ ۴۰۰چون از دلم حکایتی ساز نهد
  6. شمارهٔ ۴۰۱شاها کرمت ز قاف تا قاف رسید
  7. شمارهٔ ۴۰۲چون کیسۀ غنچه را صبا پر زردید
  8. شمارهٔ ۴۰۳گفتی دودلی تو ، از تو کاری ناید
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.