شمارهٔ ۳۶۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۳۶۹تیغ تو گیاهیست که مردم درود
2. شمارهٔ ۳۷۰از بهر چه لاله بر سر کرد بود
3. شمارهٔ ۳۷۱خورشید اگر چه در جهان فرد برد
4. شمارهٔ ۳۷۲وقتی که مرا می طرب در سر بود
5. شمارهٔ ۳۷۳آسوده تنی کز تو بتیمار بود
6. شمارهٔ ۳۷۴صدرا تو مکن غمز که آن غدر بود
7. شمارهٔ ۳۷۵جایی که فراق آن دلفروز بود
8. شمارهٔ ۳۷۶خاک طبرستان ز طرب دلکش بود