پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۴۵

وقتی که صبا طرّۀ سنبل شکند

ساز طرب از نوای بلبل شکند

بر گل شکنند عاقلان توبت خویش

ابله باشد که توبه بر گل شکند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴۷هر کو سر و زر بیار تسلیم کند
  2. شمارهٔ ۳۴۸با آنکه دلم ز وصل خرم نکند
  3. شمارهٔ ۳۴۹پیوسته دلم میل بسوی تو کند
  4. شمارهٔ ۳۵۰شاید که دلم میل بسوی تو کند
  5. شمارهٔ ۳۵۱در کار جهان کسی که اندیشه کند
  6. شمارهٔ ۳۵۲بر یاد قدت دل رهی ناله کند
  7. شمارهٔ ۳۵۳هر چند ز نرگس صفت چشم کنند
  8. شمارهٔ ۳۵۴آنها که مرا بعشوه مغرور کنند
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.