پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۴۸

با آنکه دلم ز وصل خرم نکند

یک ذره ز سرکشی خود کم نکند

از رشک حرام کرد بر چشمم خواب

تا دل طمع خیال ازو هم نکند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۵۰شاید که دلم میل بسوی تو کند
  2. شمارهٔ ۳۵۱در کار جهان کسی که اندیشه کند
  3. شمارهٔ ۳۵۲بر یاد قدت دل رهی ناله کند
  4. شمارهٔ ۳۵۳هر چند ز نرگس صفت چشم کنند
  5. شمارهٔ ۳۵۴آنها که مرا بعشوه مغرور کنند
  6. شمارهٔ ۳۵۵وقتست که گلها بنیایند و روند
  7. شمارهٔ ۳۵۶این قوم بجز غصه و دردت ندهد
  8. شمارهٔ ۳۵۷هر کس که رخ و قد نگارم بیند
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.