پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۴۴

وقتست که بلبل بگل آواز کند

این لابه در افزاید و آن ناز کند

بلبل بسخن مضاحک آغاز کند

تا گل بشکر خنده دهن باز کند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴۶قلب صف عقل عقربی می شکند
  2. شمارهٔ ۳۴۷هر کو سر و زر بیار تسلیم کند
  3. شمارهٔ ۳۴۸با آنکه دلم ز وصل خرم نکند
  4. شمارهٔ ۳۴۹پیوسته دلم میل بسوی تو کند
  5. شمارهٔ ۳۵۰شاید که دلم میل بسوی تو کند
  6. شمارهٔ ۳۵۱در کار جهان کسی که اندیشه کند
  7. شمارهٔ ۳۵۲بر یاد قدت دل رهی ناله کند
  8. شمارهٔ ۳۵۳هر چند ز نرگس صفت چشم کنند
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.