پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۹

بستان دلم،ارنه غم زمن بستاند

ور من ندهم بدم زمن بستاند

گر عشق تو خون من چنین خواهد ریخت

سرمایۀ گریه هم زمن بستاند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳۱با عشق تو خوشدلی در ایّام نماند
  2. شمارهٔ ۳۳۲اکنون که ز خوشدلی در ایّام نماند
  3. شمارهٔ ۳۳۳اهل طبرستان همه چون فاخته‌اند
  4. شمارهٔ ۳۳۴چشم و دل من زبس که پر غم شده اند
  5. شمارهٔ ۳۳۵زر رشتۀ خور زتاب شب بگسستند
  6. شمارهٔ ۳۳۶نام کف تو چو پیش دشمن بردند
  7. شمارهٔ ۳۳۷از جور که بر سرو بلندت مردند
  8. شمارهٔ ۳۳۸صاحبنظران چو شمع در بر گیرند
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.