پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۳۲

اکنون که ز خوشدلی در ایّام نماند

یک همدم پخته جزمی خام نماند

دست طرب از ساغر می باز مگیر

امروز که دستگیر جز جام نماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳۴چشم و دل من زبس که پر غم شده اند
  2. شمارهٔ ۳۳۵زر رشتۀ خور زتاب شب بگسستند
  3. شمارهٔ ۳۳۶نام کف تو چو پیش دشمن بردند
  4. شمارهٔ ۳۳۷از جور که بر سرو بلندت مردند
  5. شمارهٔ ۳۳۸صاحبنظران چو شمع در بر گیرند
  6. شمارهٔ ۳۳۹اقبال تو با سپهر و اختر بزند
  7. شمارهٔ ۳۴۰چون کالبدم ز روح وا پردازند
  8. شمارهٔ ۳۴۱چوگان زلفان که سوی میدان یازند
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.