پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۴۱

چوگان زلفان که سوی میدان یازند

گوی از دل عاشقان غمگین سازند

اوّل ز خودش بزخم دور اندازند

و آنگاه دو اسبه از پیش می تازند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴۳وقتست که باز بلبل آشوب کند
  2. شمارهٔ ۳۴۴وقتست که بلبل بگل آواز کند
  3. شمارهٔ ۳۴۵وقتی که صبا طرّۀ سنبل شکند
  4. شمارهٔ ۳۴۶قلب صف عقل عقربی می شکند
  5. شمارهٔ ۳۴۷هر کو سر و زر بیار تسلیم کند
  6. شمارهٔ ۳۴۸با آنکه دلم ز وصل خرم نکند
  7. شمارهٔ ۳۴۹پیوسته دلم میل بسوی تو کند
  8. شمارهٔ ۳۵۰شاید که دلم میل بسوی تو کند
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.