پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۳۴

چشم و دل من زبس که پر غم شده اند

در تاب فتاده اند و پر نم شده اند

وانگه ز برای کشتن آتش غم

خون دل و آب دیده در هم شده اند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳۶نام کف تو چو پیش دشمن بردند
  2. شمارهٔ ۳۳۷از جور که بر سرو بلندت مردند
  3. شمارهٔ ۳۳۸صاحبنظران چو شمع در بر گیرند
  4. شمارهٔ ۳۳۹اقبال تو با سپهر و اختر بزند
  5. شمارهٔ ۳۴۰چون کالبدم ز روح وا پردازند
  6. شمارهٔ ۳۴۱چوگان زلفان که سوی میدان یازند
  7. شمارهٔ ۳۴۲با چشم تو باد چشم عبهر بکند
  8. شمارهٔ ۳۴۳وقتست که باز بلبل آشوب کند
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.