پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۳۹

اقبال تو با سپهر و اختر بزند

نوک قلمت بانی شکّر یزند

وقتست که در چمن بنام کرمت

بلبل بکند خطبه و گل زر بزند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴۱چوگان زلفان که سوی میدان یازند
  2. شمارهٔ ۳۴۲با چشم تو باد چشم عبهر بکند
  3. شمارهٔ ۳۴۳وقتست که باز بلبل آشوب کند
  4. شمارهٔ ۳۴۴وقتست که بلبل بگل آواز کند
  5. شمارهٔ ۳۴۵وقتی که صبا طرّۀ سنبل شکند
  6. شمارهٔ ۳۴۶قلب صف عقل عقربی می شکند
  7. شمارهٔ ۳۴۷هر کو سر و زر بیار تسلیم کند
  8. شمارهٔ ۳۴۸با آنکه دلم ز وصل خرم نکند
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.