پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۵

ای باد صبا ، بخاک پایت سوگند

از من بر خواجه بر زمین بوسی چند

گو لطف کن و مرا برآور زین بند

شکرانۀ آنرا که نیی دانشمند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۷ایّام بر آنست که تا بتواند
  2. شمارهٔ ۳۲۸پروانۀ تو عمید اصلاً بنخواند
  3. شمارهٔ ۳۲۹بستان دلم،ارنه غم زمن بستاند
  4. شمارهٔ ۳۳۰لعل تو طریق مهربانی داند
  5. شمارهٔ ۳۳۱با عشق تو خوشدلی در ایّام نماند
  6. شمارهٔ ۳۳۲اکنون که ز خوشدلی در ایّام نماند
  7. شمارهٔ ۳۳۳اهل طبرستان همه چون فاخته‌اند
  8. شمارهٔ ۳۳۴چشم و دل من زبس که پر غم شده اند
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.