غزلیات

فهرست اشعار

1. غزل شمارهٔ ۵۲۸۱ از تحمل راه گفت و گو به دشمن بسته ام
2. غزل شمارهٔ ۵۲۸۲ گر چنین شویَد غبار زهد از دل باده‌ام
3. غزل شمارهٔ ۵۲۸۳ فکر حاصل ره ندارد در دل آزاده ام
4. غزل شمارهٔ ۵۲۸۴ چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده ام
5. غزل شمارهٔ ۵۲۸۵ روزگاری شد ز چشم اعتبار افتاده‌ام
6. غزل شمارهٔ ۵۲۸۶ در نمود نقش‌ها بی‌اختیار افتاده‌ام
7. غزل شمارهٔ ۵۲۸۷ در ته یک پیرهن از یار دور افتاده ام
8. غزل شمارهٔ ۵۲۸۸ تا به فکر شبرویهای خیال افتاده ام
9. غزل شمارهٔ ۵۲۸۹ بوالعجب مجموعه‌ها از کف به حسرت داده‌ام
10. غزل شمارهٔ ۵۲۹۰ از جنون، این عالَمِ بیگانه را گم کرده‌ام
11. غزل شمارهٔ ۵۲۹۱ ناف سوز لاله داغ مشکسود آورده ام
12. غزل شمارهٔ ۵۲۹۲ سر چو دود از روزن اختر برون آورده ام
13. غزل شمارهٔ ۵۲۹۳ ماه مصرم در حجاب چاه کنعان مانده ام
14. غزل شمارهٔ ۵۲۹۴ بی‌تن خاکی چو نام نیکمردان زنده‌ام
15. غزل شمارهٔ ۵۲۹۵ مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیده‌ام
16. غزل شمارهٔ ۵۲۹۶ تا شده است از دوربینی عاقبت‌بین دیده‌ام
17. غزل شمارهٔ ۵۲۹۷ تا نظر از عارض گل‌فام او پوشیده‌ام
18. غزل شمارهٔ ۵۲۹۸ این منم در دست زلف یار را پیچیده‌ام
19. غزل شمارهٔ ۵۲۹۹ اشک را در پرده‌های چشم تر پیچیده‌ام
20. غزل شمارهٔ ۵۳۰۰ گاه‌گاه از دیده عبرت با دنیا دیده‌ام
21. غزل شمارهٔ ۵۳۰۱ آب حیوان من نهان در ظلمت شب دیده ام
22. غزل شمارهٔ ۵۳۰۲ عشرت روی زمین در بردباری دیده ام
23. غزل شمارهٔ ۵۳۰۳ تا ز می قانع به خوناب جگر گردیده ام
24. غزل شمارهٔ ۵۳۰۴ سالها گرد زمین چون آسمان گردیده ام
25. غزل شمارهٔ ۵۳۰۵ می دود اشک یتیمی بس که بر رخساره ام
26. غزل شمارهٔ ۵۳۰۶ با کمال محرمی محرم ازان رخساره ام
27. غزل شمارهٔ ۵۳۰۷ داشت از طفلی جنون جا در دل آواره ام
28. غزل شمارهٔ ۵۳۰۸ نو خطان را بر سر نازآورد نظاره ام
29. غزل شمارهٔ ۵۳۰۹ آسمان نیلگون را سبز کرد اندیشه‌ام
30. غزل شمارهٔ ۵۳۱۰ بر دل نازک گرانی می‌کند اندیشه‌ام
31. غزل شمارهٔ ۵۳۱۱ چشم سوزن خیره گردد از صفای خرقه ام
32. غزل شمارهٔ ۵۳۱۲ شد گل صد برگ خار از اشک خوش پرگاله ام
33. غزل شمارهٔ ۵۳۱۳ بس که باشد شکوه های آتشین در نامه ام
34. غزل شمارهٔ ۵۳۱۴ بس که محکم کرده در سستی بنا کاشانه‌ام
35. غزل شمارهٔ ۵۳۱۵ از سواد شهر وحشت می‌کند دیوانه‌ام
36. غزل شمارهٔ ۵۳۱۶ مومنی را می‌کند آزاد از قید فرنگ
37. غزل شمارهٔ ۵۳۱۷ نیست از عزلت غباری بر دل دیوانه‌ام
38. غزل شمارهٔ ۵۳۱۸ در نبندد چون کمان برروی مهمان خانه ام
39. غزل شمارهٔ ۵۳۱۹ ساغر می کی بشوید گرد غم از سینه‌ام
40. غزل شمارهٔ ۵۳۲۰ نیست از گردون غباری بر دل بی‌کینه‌ام
41. غزل شمارهٔ ۵۳۲۱ صاف چون صبح است با عالم دل بی‌کینه‌ام
42. غزل شمارهٔ ۵۳۲۲ بس که از نادیدنی دارد غبار آیینه ام
43. غزل شمارهٔ ۵۳۲۳ کم نگردد میهمان از خانه چون آیینه ام
44. غزل شمارهٔ ۵۳۲۴ شد جهان پر نور تا دل را مصفا ساختم
45. غزل شمارهٔ ۵۳۲۵ گفتگوی عشق را من در میان انداختم
46. غزل شمارهٔ ۵۳۲۶ زان لب جان بخش با خط معنبر ساختم
47. غزل شمارهٔ ۵۳۲۷ از فروغ حسن گل درآشیان می سوختم
48. غزل شمارهٔ ۵۳۲۸ از هوای تر بر افروزد چراغ عشرتم
49. غزل شمارهٔ ۵۳۲۹ راه حرفی پیش ان لب چون سخن می خواستم
50. غزل شمارهٔ ۵۳۳۰ من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستم
51. غزل شمارهٔ ۵۳۳۱ گرچه در تعمیر جسمم غافل از دل نیستم
52. غزل شمارهٔ ۵۳۳۲ گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستم
53. غزل شمارهٔ ۵۳۳۳ شهری عشقم چو مجنون در بیابان نیستم
54. غزل شمارهٔ ۵۳۳۴ تا ز اهل حیرتم خاطر پریشان نیستم
55. غزل شمارهٔ ۵۳۳۵ من حریف ننگ و عار بیوفایی نیستم
56. غزل شمارهٔ ۵۳۳۶ چون صدف دستی که از بهر گهر برداشتم
57. غزل شمارهٔ ۵۳۳۷ شب که آن آیینه رو را در برابر داشتم
58. غزل شمارهٔ ۵۳۳۸ در غریبی گشت صرف نامجویی چون عقیق
59. غزل شمارهٔ ۵۳۳۹ یاد ایامی که شور عشق بلبل داشتم
60. غزل شمارهٔ ۵۳۴۰ یاد ایامی که رو برروی جانان داشتم