پرش به محتوای اصلی
مولانا

مولانا

غزلیات

۳,۲۳۰ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۱۶۸۱ من از این خانه به در می نروم
  2. غزل شمارهٔ ۱۶۸۲ من اگر پرغم اگر خندانم
  3. غزل شمارهٔ ۱۶۸۳ من که حیران ز ملاقات توام
  4. غزل شمارهٔ ۱۶۸۴ من از این خانه به در می نروم
  5. غزل شمارهٔ ۱۶۸۵ ای مطرب این غزل گو کی یار توبه کردم
  6. غزل شمارهٔ ۱۶۸۶ گفتم که عهد بستم وز عهد بد برستم
  7. غزل شمارهٔ ۱۶۸۷ گر جان منکرانت شد خصم جان مستم
  8. غزل شمارهٔ ۱۶۸۸ رفتم ز دست خود من در بیخودی فتادم
  9. غزل شمارهٔ ۱۶۸۹ صد بار مردم ای جان وین را بیازمودم
  10. غزل شمارهٔ ۱۶۹۰ اندر دو کون جانا بی‌تو طرب ندیدم
  11. غزل شمارهٔ ۱۶۹۱ خواهم که کفک خونین از دیگ جان برآرم
  12. غزل شمارهٔ ۱۶۹۲ یا رب چه یار دارم شیرین شکار دارم
  13. غزل شمارهٔ ۱۶۹۳ من پاکباز عشقم تخم غرض نکارم
  14. غزل شمارهٔ ۱۶۹۴ بازآمدم خرامان تا پیش تو بمیرم
  15. غزل شمارهٔ ۱۶۹۵ پیش چنین جمال جان بخش چون نمیرم
  16. غزل شمارهٔ ۱۶۹۶ ای چرخ عیب جویم وی سقف پرستیزم
  17. غزل شمارهٔ ۱۶۹۷ آری ستیزه می کن تا من همی‌ستیزم
  18. غزل شمارهٔ ۱۶۹۸ ای توبه‌ام شکسته از تو کجا گریزم
  19. غزل شمارهٔ ۱۶۹۹ دل را ز من بپوشی یعنی که من ندانم
  20. غزل شمارهٔ ۱۷۰۰ عالم گرفت نورم بنگر به چشم‌هایم
  21. غزل شمارهٔ ۱۷۰۱ آوازه جمالت از جان خود شنیدیم
  22. غزل شمارهٔ ۱۷۰۲ درده شراب یک سان تا جمله جمع باشیم
  23. غزل شمارهٔ ۱۷۰۳ من آن شب سیاهم کز ماه خشم کردم
  24. غزل شمارهٔ ۱۷۰۴ اشکم دهل شده‌ست از این جام دم به دم
  25. غزل شمارهٔ ۱۷۰۵ از ما مشو ملول که ما سخت شاهدیم
  26. غزل شمارهٔ ۱۷۰۶ برخیز تا شراب به رطل و سبو خوریم
  27. غزل شمارهٔ ۱۷۰۷ چیزی مگو که گنج نهانی خریده‌ام
  28. غزل شمارهٔ ۱۷۰۸ ای گوش من گرفته توی چشم روشنم
  29. غزل شمارهٔ ۱۷۰۹ ما قحطیان تشنه و بسیارخواره‌ایم
  30. غزل شمارهٔ ۱۷۱۰ با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیم
  31. غزل شمارهٔ ۱۷۱۱ بگشای چشم خود که از آن چشم روشنیم
  32. غزل شمارهٔ ۱۷۱۲ ما در جهان موافقت کس نمی‌کنیم
  33. غزل شمارهٔ ۱۷۱۳ خیزید عاشقان که سوی آسمان رویم
  34. غزل شمارهٔ ۱۷۱۴ چند روی بی‌خبر آخر بنگر به بام
  35. غزل شمارهٔ ۱۷۱۵ هر کی بمیرد شود دشمن او دوستکام
  36. غزل شمارهٔ ۱۷۱۶ امشب جان را ببر از تن چاکر تمام
  37. غزل شمارهٔ ۱۷۱۷ لولیکان تویم در بگشا ای صنم
  38. غزل شمارهٔ ۱۷۱۸ ای تو ترش کرده رو تا که بترسانیم
  39. غزل شمارهٔ ۱۷۱۹ پیشتر آ می لبا تا همه شیدا شویم
  40. غزل شمارهٔ ۱۷۲۰ بار دگر ذره وار رقص کنان آمدیم
  41. غزل شمارهٔ ۱۷۲۱ خوش سوی ما آ دمی ز آنچ که ما هم خوشیم
  42. غزل شمارهٔ ۱۷۲۲ بدار دست ز ریشم که باده‌ای خوردم
  43. غزل شمارهٔ ۱۷۲۳ نیَم ز کار تو فارغ، همیشه در کارم
  44. غزل شمارهٔ ۱۷۲۴ همه جمال تو بینم چو چشم باز کنم
  45. غزل شمارهٔ ۱۷۲۵ نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم؟
  46. غزل شمارهٔ ۱۷۲۶ بیار باده که دیر است در خمار توام
  47. غزل شمارهٔ ۱۷۲۷ به غم فرونروم باز سوی یار روم
  48. غزل شمارهٔ ۱۷۲۸ مرا اگر تو نخواهی منت به جان خواهم
  49. غزل شمارهٔ ۱۷۲۹ اگر چه شرط نهادیم و امتحان کردیم
  50. غزل شمارهٔ ۱۷۳۰ چه روز باشد کاین جسم و رسم بنوردیم
  51. غزل شمارهٔ ۱۷۳۱ اگر زمین و فلک را پر از سلام کنیم
  52. غزل شمارهٔ ۱۷۳۲ به حق آنک بخواندی مرا ز گوشه بام
  53. غزل شمارهٔ ۱۷۳۳ به جان عشق که از بهر عشق دانه و دام
  54. غزل شمارهٔ ۱۷۳۴ سماع چیست ز پنهانیان دل پیغام
  55. غزل شمارهٔ ۱۷۳۵ به گوش من برسانید هجر تلخ پیام
  56. غزل شمارهٔ ۱۷۳۶ به گرد تو چو نگردم به گرد خود گردم
  57. غزل شمارهٔ ۱۷۳۷ بیار باده که اندر خمار خمارم
  58. غزل شمارهٔ ۱۷۳۸ به گوشه‌ای بروم گوش آن قدح گیرم
  59. غزل شمارهٔ ۱۷۳۹ زهی حلاوت پنهان در این خلای شکم
  60. غزل شمارهٔ ۱۷۴۰ خوشی خوشی تو ولی من هزار چندانم

متن اشعار به نقل از گنجور.