فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - ناله از قلعه نای به جمله ما که اسیران قلعه ناییم
- شمارهٔ ۲ - شاعران بینوا شاعران بینوا خوانند شعرِ با نوا
- شمارهٔ ۳ - اندرز آسان گذران کار جهان گذران را
- شمارهٔ ۴ - هجا با تو نکال از هجاست زیراک
- شمارهٔ ۵ - به خواجه ناصر خواجه ناصر خدای داند و بس
- شمارهٔ ۶ - شکایت نه جای شخودن بماند از دو رخ
- شمارهٔ ۷ - مدح ابوسعید ای مایه سعادت ای بوسعید
- شمارهٔ ۸ - شکوه ای بزرگی که پایه قدرت
- شمارهٔ ۹ - به خواجه ابوالقاسم فرستاده خواجه ابوالقاسم ای بزرگ اصیل
- شمارهٔ ۱۰ - ستایشگری ای بزرگی که در همه احوال
- شمارهٔ ۱۱ - ناله از روزگار دست بر زخم من فلک نگشاد
- شمارهٔ ۱۲ - تأسف بر سپید شدن موی مویم آخر جز از سپید نگشت
- شمارهٔ ۱۳ - مدیح ای بزرگی که حسن رای تو را
- شمارهٔ ۱۴ - نصیحت عذر بی منفعت نهادن چیست
- شمارهٔ ۱۵ - وصف خروس ناگه خروس روزی در باغ جست
- شمارهٔ ۱۶ - پیری و جوانی آدمی سر به سر همه عیب است
- شمارهٔ ۱۷ - حسب الحال مرا بس ز دیوان مرا ز خدمت
- شمارهٔ ۱۸ - عرض بیچارگی و آرزوی گرمابه گرمابه سه داشتم به لوهور
- شمارهٔ ۱۹ - به عمر کاک فرستاده عمر کاک را که خواهد گفت
- شمارهٔ ۲۰ - مدح ثقة الملک طاهر ثقت الملک تا به صدر نشست
- شمارهٔ ۲۱ - مدح ابورشد رشید مجلس سامی جمالی را
- شمارهٔ ۲۲ - موعظه ایمنی را و تندرستی را
- شمارهٔ ۲۳ - مرثیت راشد از رشد روزگار نیافت
- شمارهٔ ۲۴ - ستایش ای بزرگی که باغ رادی را
- شمارهٔ ۲۵ - ناله از حصار مرنج ای حصن مرنج وای آنکس
- شمارهٔ ۲۶ - پیشگوئی منجم مرا منجم هشتاد سال عمر نهاد
- شمارهٔ ۲۷ - در پنجاه و هفت سالگی پنجاه و هفت رفت ز تاریخ عمر من
- شمارهٔ ۲۸ - مدیح ای بزرگی که سوی درگه تو
- شمارهٔ ۲۹ - ثنا ای بزرگی که رای صایب تو
- شمارهٔ ۳۰ - افراط و تفریط روزگار نرسد دست من به چرخ بلند
- شمارهٔ ۳۱ - چیستان لعبتانی که زی تو می آیند
- شمارهٔ ۳۲ - دیده نرگس آن شب که دگر روز مرا عزم سفر بود
- شمارهٔ ۳۳ - سمنزار چون به بنفشه ستان کز شب دیجور زاد
- شمارهٔ ۳۴ - مدح صاحب دیوان مولتان خواجه عمید صاحب دیوان مولتان
- شمارهٔ ۳۵ - موعظت چرخ چندیمان به خاک اندر کشید
- شمارهٔ ۳۶ - ناله از گرفتاری ای خداوند رای سامی تو
- شمارهٔ ۳۷ - حسب حال هر زمانی تنم چو زیر شود
- شمارهٔ ۳۸ - در مدح مظفر بن بوسعید ای مظفر تو در خور صدری
- شمارهٔ ۳۹ - بدرود ای روی نکو سلامتت باد
- شمارهٔ ۴۰ - موعظه آگاه نیست آدمی از گشت روزگار
- شمارهٔ ۴۱ - مدیح ای خداوند رحمت ایزد
- شمارهٔ ۴۲ - مرثیت چنان بگریم بر تو که هیچ کس نگریست
- شمارهٔ ۴۳ - اسیر خوبان اگر اسیر کسی ام که میر خوبان شد
- شمارهٔ ۴۴ - مطایبه اشعبی را اجل به دوزخ برد
- شمارهٔ ۴۵ - هجا مالک آن سنگروت را بر بود
- شمارهٔ ۴۶ - دروغ گه گهی اندر سخن دروغ بباید
- شمارهٔ ۴۷ - مرثیه بونصر حسن جوان بمیرد
- شمارهٔ ۴۸ - حسب الحال گر بماندی چنانکه اول بود
- شمارهٔ ۴۹ - ستایش عجب آمد مرا ز آدمیی
- شمارهٔ ۵۰ - صفت گل رعنا دور وی چنین بود که رعناست
- شمارهٔ ۵۱ - وصف گرز پادشاه طعمه شیر مغز گاو آمد
- شمارهٔ ۵۲ - سپیدی موی تاری از موی من سپید نبود
- شمارهٔ ۵۳ - مدح سلطان مسعود تا جهان باشد ملک مسعودی باد
- شمارهٔ ۵۴ - ستایش پادشاه ملکا جهان ز عدل تو به نوبهار ماند
- شمارهٔ ۵۵ - مدیح مسعود ای شاه سال و ماه تو بر تو خجسته باد
- شمارهٔ ۵۶ - تهنیت جشن مهرگان خسروا شب‌های عمرت روز باد
- شمارهٔ ۵۷ - حسب حال کدام رنج که آن مر مرا نگشت نصیب
- شمارهٔ ۵۸ - خیر باد شغل و سفر ای خواجه دل تو شادمان باد
- شمارهٔ ۵۹ - مدح سید محمد ناصر شعر سید محمد ناصر
- شمارهٔ ۶۰ - شکوه از دوری مظفر ای مظفر فراق یافت ظفر
متن اشعار به نقل از گنجور.