پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

مقطعات

شمارهٔ ۴۷ - مرثیه

بونصر حسن جوان بمیرد

وز عمر ملالتان نگیرد

رد کرده ترین عالم انگار

آن کس که ورا جوان نمیرد

آن به که خود آدمی نزاید

چون زاد همان زمان بمیرد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۴۹ - ستایشعجب آمد مرا ز آدمیی
  2. شمارهٔ ۵۰ - صفت گل رعنادور وی چنین بود که رعناست
  3. شمارهٔ ۵۱ - وصف گرز پادشاهطعمه شیر مغز گاو آمد
  4. شمارهٔ ۵۲ - سپیدی مویتاری از موی من سپید نبود
  5. شمارهٔ ۵۳ - مدح سلطان مسعودتا جهان باشد ملک مسعودی باد
  6. شمارهٔ ۵۴ - ستایش پادشاهملکا جهان ز عدل تو به نوبهار ماند
  7. شمارهٔ ۵۵ - مدیح مسعودای شاه سال و ماه تو بر تو خجسته باد
  8. شمارهٔ ۵۶ - تهنیت جشن مهرگانخسروا شب‌های عمرت روز باد
همه‌ی مقطعات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.