فهرست اشعار
- رباعی شمارهٔ ۱۲۱ ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم
- رباعی شمارهٔ ۱۲۲ این چرخ فلک که ما در او حیرانیم
- رباعی شمارهٔ ۱۲۳ برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم
- رباعی شمارهٔ ۱۲۴ برخیزم و عزمِ بادهٔ ناب کنم
- رباعی شمارهٔ ۱۲۵ بر مفرش خاک، خفتگان می‌بینم
- رباعی شمارهٔ ۱۲۶ تا چند اسیر عقل هر روزه شویم
- رباعی شمارهٔ ۱۲۷ چون نیست مقام ما در این دهر مقیم
- رباعی شمارهٔ ۱۲۸ خورشید به گِل نَهُفت می‌نتوانم
- رباعی شمارهٔ ۱۲۹ دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام
- رباعی شمارهٔ ۱۳۰ ماییم که اصلِ شادی و کانِ غمیم
- رباعی شمارهٔ ۱۳۱ من می نه ز بهر تنگدستی نخورم
- رباعی شمارهٔ ۱۳۲ من بی می ناب زیستن نتوانم
- رباعی شمارهٔ ۱۳۳ هر یک چندی یکی برآید که منم
- رباعی شمارهٔ ۱۳۴ یک چند به کودکی به استاد شدیم
- رباعی شمارهٔ ۱۳۵ یک روز ز بند عالم آزاد نیم
- رباعی شمارهٔ ۱۳۶ از دی که گذشت هیچ از او یاد مکن
- رباعی شمارهٔ ۱۳۷ ای دیده اگر کور نئی گور ببین
- رباعی شمارهٔ ۱۳۸ برخیز و مخور غم جهان گذران
- رباعی شمارهٔ ۱۳۹ چون حاصل آدمی در این شورستان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۰ رفتم که در این منزلِ بیداد بُدَن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۱ رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین
- رباعی شمارهٔ ۱۴۲ قانع به یک استخوان چو کرکس بودن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳ قومی متفکرند اندر ره دین
- رباعی شمارهٔ ۱۴۴ گاوی‌ست در آسمان و نامش، پروین
- رباعی شمارهٔ ۱۴۵ گر بر فَلَکَم دست بُدی چون یَزدان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۶ مشنو سخن از زمانه ساز آمدگان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۷ می خوردن و گرد نیکوان گردیدن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۸ نتوان دل شاد را به غم فرسودن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۹ آن قصر که با چرخ همی زد پهلو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰ از آمدن و رفتن ما سودی کو؟
- رباعی شمارهٔ ۱۵۱ از تن چو برفت جان پاک من و تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۲ می خور که فلک بهر هلاک من و تو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۳ از هرچه بجز می است کوتاهی به
- رباعی شمارهٔ ۱۵۴ بنگر ز صبا دامن گل چاک شده
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵ تا کی غم آن خورم که دارم یا نه
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶ یک جُرعه میِ کُهَن ز مُلکی نو به
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷ آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸ از آمدن بهار و از رفتن دی
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹ از کوزه‌گری کوزه خریدم باری
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰ ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱ ای دل تو به اسرار معما نرسی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲ ای دوست حقیقت شنو از من سخنی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳ ای کاش که جای آرمیدن بودی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴ بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵ بر شاخ امید اگر بری یافتمی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۶ بر گیر پیاله و سبو ای دلجوی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۷ پیری دیدم به خانهٔ خماری
- رباعی شمارهٔ ۱۶۸ تا چند حدیث پنج و چار ای ساقی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۹ چندان که نگاه می‌کنم هر سویی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۰ خوش باش که پخته‌اند سودای تو دی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۱ در کارگه کوزه‌گری کردم رای
- رباعی شمارهٔ ۱۷۲ در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۳ زان کوزهٔ می که نیست در وی ضرری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۴ گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۵ گر دست دهد ز مغز گندم، نانی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۶ گر کار فلک به عدل سنجیده بُدی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۷ هان کوزه‌گرا بپای اگر هشیاری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۸ هنگام صبوح ای صنمِ فرخ‌پی
متن اشعار به نقل از گنجور.