پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۱

ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم

وین یک دمِ عمر را غنیمت شمریم

فردا که ازین دیرِ فنا درگذریم

با هفت‌هزارسالگان سربه‌سریم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۳برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۴برخیزم و عزمِ بادهٔ ناب کنم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۵بر مفرش خاک، خفتگان می‌بینم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۶تا چند اسیر عقل هر روزه شویم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۷چون نیست مقام ما در این دهر مقیم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۸خورشید به گِل نَهُفت می‌نتوانم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۹دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۰ماییم که اصلِ شادی و کانِ غمیم
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.