پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۳

برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم

زان پیش که از زمانه تابی بخوریم

کاین چرخ ستیزه‌روی ناگه روزی

چندان ندهد زمان که آبی بخوریم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۵بر مفرش خاک، خفتگان می‌بینم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۶تا چند اسیر عقل هر روزه شویم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۷چون نیست مقام ما در این دهر مقیم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۸خورشید به گِل نَهُفت می‌نتوانم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۹دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۰ماییم که اصلِ شادی و کانِ غمیم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۱من می نه ز بهر تنگدستی نخورم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۲من بی می ناب زیستن نتوانم
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.