پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۴

برخیزم و عزمِ بادهٔ ناب کنم

رنگِ رخِ خود به رنگ عنّاب کنم

این عقل فضول‌پیشه را مُشتی مِی

بر روی زنم چنان که در خواب کنم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۶تا چند اسیر عقل هر روزه شویم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۷چون نیست مقام ما در این دهر مقیم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۸خورشید به گِل نَهُفت می‌نتوانم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۹دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۰ماییم که اصلِ شادی و کانِ غمیم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۱من می نه ز بهر تنگدستی نخورم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۲من بی می ناب زیستن نتوانم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۳هر یک چندی یکی برآید که منم
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.