پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۲

من بی می ناب زیستن نتوانم

بی باده کشید بار تن نتوانم

من بنده آن دمم که ساقی گوید

یک جام دگر بگیر و من نتوانم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳۴یک چند به کودکی به استاد شدیم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳۵یک روز ز بند عالم آزاد نیم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳۶از دی که گذشت هیچ از او یاد مکن
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳۷ای دیده اگر کور نئی گور ببین
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۸برخیز و مخور غم جهان گذران
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۹چون حاصل آدمی در این شورستان
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴۰رفتم که در این منزلِ بیداد بُدَن
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴۱رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.