پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۷

ای دیده اگر کور نئی گور ببین

وین عالم پر فتنه و پر شور ببین

شاهان و سران و سروران زیر گلند

روهای چو مه در دهن مور ببین

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳۹چون حاصل آدمی در این شورستان
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۰رفتم که در این منزلِ بیداد بُدَن
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۱رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۲قانع به یک استخوان چو کرکس بودن
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴۳قومی متفکرند اندر ره دین
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴۴گاوی‌ست در آسمان و نامش، پروین
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴۵گر بر فَلَکَم دست بُدی چون یَزدان
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴۶مشنو سخن از زمانه ساز آمدگان
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.