پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۵

گر بر فَلَکَم دست بُدی چون یَزدان

برداشتَمی من این فَلَک را زِ میان

اَز نو فَلَکی دِگَر چنان ساختَمی

کآزاده به‌ کامِ دل رسیدی آسان

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴۷می خوردن و گرد نیکوان گردیدن
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۸نتوان دل شاد را به غم فرسودن
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۹آن قصر که با چرخ همی‌ زد پهلو
  4. رباعی شمارهٔ ۱۵۰از آمدن و رفتن ما سودی کو؟
  5. رباعی شمارهٔ ۱۵۱از تن چو برفت جان پاک من و تو
  6. رباعی شمارهٔ ۱۵۲می‌ خور که فلک بهر هلاک من و تو
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵۳از هرچه بجز می است کوتاهی به
  8. رباعی شمارهٔ ۱۵۴بنگر ز صبا دامن گل چاک شده
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.