پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۴

گاوی‌ست در آسمان و نامش، پروین

یک گاوِ دِگَر نَهُفته در زیرِ زمین

چَشمِ خِرَدَت باز کُن از رویِ یَقین

زیر و زِبَرِ دو گاو، مُشتی خَر بین

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴۶مشنو سخن از زمانه ساز آمدگان
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۷می خوردن و گرد نیکوان گردیدن
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۸نتوان دل شاد را به غم فرسودن
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۹آن قصر که با چرخ همی‌ زد پهلو
  5. رباعی شمارهٔ ۱۵۰از آمدن و رفتن ما سودی کو؟
  6. رباعی شمارهٔ ۱۵۱از تن چو برفت جان پاک من و تو
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵۲می‌ خور که فلک بهر هلاک من و تو
  8. رباعی شمارهٔ ۱۵۳از هرچه بجز می است کوتاهی به
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.