پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۳

قومی متفکرند اندر ره دین

قومی به گمان فتاده در راه یقین

می‌ترسم از آن که بانگ آید روزی

کای بی‌خبران راه نه آن است و نه این

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴۵گر بر فَلَکَم دست بُدی چون یَزدان
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۶مشنو سخن از زمانه ساز آمدگان
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۷می خوردن و گرد نیکوان گردیدن
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۸نتوان دل شاد را به غم فرسودن
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴۹آن قصر که با چرخ همی‌ زد پهلو
  6. رباعی شمارهٔ ۱۵۰از آمدن و رفتن ما سودی کو؟
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵۱از تن چو برفت جان پاک من و تو
  8. رباعی شمارهٔ ۱۵۲می‌ خور که فلک بهر هلاک من و تو
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.