پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵۳

از هرچه بجز می است کوتاهی به

می هم ز کف بتان خرگاهی به

مستی و قلندری و گمراهی به

یک جرعه می ز ماه تا ماهی به

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۵۵تا کی غم آن خورم که دارم یا نه
  2. رباعی شمارهٔ ۱۵۶یک جُرعه میِ کُهَن ز مُلکی نو به
  3. رباعی شمارهٔ ۱۵۷آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۵۸از آمدن بهار و از رفتن دی
  5. رباعی شمارهٔ ۱۵۹از کوزه‌گری کوزه خریدم باری
  6. رباعی شمارهٔ ۱۶۰ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۶۱ای دل تو به اسرار معما نرسی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶۲ای دوست حقیقت شنو از من سخنی
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.