پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵۴

بنگر ز صبا دامن گل چاک شده

بلبل ز جمال گل طربناک شده

در سایه گل نشین که بسیار این گل

در خاک فرو ریزد و ما خاک شده

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۵۶یک جُرعه میِ کُهَن ز مُلکی نو به
  2. رباعی شمارهٔ ۱۵۷آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی
  3. رباعی شمارهٔ ۱۵۸از آمدن بهار و از رفتن دی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۵۹از کوزه‌گری کوزه خریدم باری
  5. رباعی شمارهٔ ۱۶۰ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۶۱ای دل تو به اسرار معما نرسی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۶۲ای دوست حقیقت شنو از من سخنی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶۳ای کاش که جای آرمیدن بودی
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.