پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۸

برخیز و مخور غم جهان گذران

بنشین و دمی به شادمانی گذران

در طبع جهان اگر وفایی بودی

نوبت به تو خود نیامدی از دگران

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴۰رفتم که در این منزلِ بیداد بُدَن
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۱رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۲قانع به یک استخوان چو کرکس بودن
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۳قومی متفکرند اندر ره دین
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴۴گاوی‌ست در آسمان و نامش، پروین
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴۵گر بر فَلَکَم دست بُدی چون یَزدان
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴۶مشنو سخن از زمانه ساز آمدگان
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴۷می خوردن و گرد نیکوان گردیدن
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.