خیام
رباعی شمارهٔ ۱۳۴
یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند به استادی خود شاد شدیم
پایان سخن شنو که ما را چه رسید
از خاک در آمدیم و بر باد شدیم
خیام
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۳۶از دی که گذشت هیچ از او یاد مکن
- رباعی شمارهٔ ۱۳۷ای دیده اگر کور نئی گور ببین
- رباعی شمارهٔ ۱۳۸برخیز و مخور غم جهان گذران
- رباعی شمارهٔ ۱۳۹چون حاصل آدمی در این شورستان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۰رفتم که در این منزلِ بیداد بُدَن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۱رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین
- رباعی شمارهٔ ۱۴۲قانع به یک استخوان چو کرکس بودن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳قومی متفکرند اندر ره دین
درباره‌ی خیام
حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.