پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۰

با سرو قدی تازه‌تر از خرمن گل

از دست منه جام می و دامن گل

زان پیش که ناگه شود از باد اجل

پیراهن عمر ما چو پیراهن گل

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۲این چرخ فلک که ما در او حیرانیم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۳برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۴برخیزم و عزمِ بادهٔ ناب کنم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۵بر مفرش خاک، خفتگان می‌بینم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۶تا چند اسیر عقل هر روزه شویم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۷چون نیست مقام ما در این دهر مقیم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۸خورشید به گِل نَهُفت می‌نتوانم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۹دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.