خیام
رباعی شمارهٔ ۱۷۲
در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی
«حکمی که قضا بُود، ز من می‌دانی؟»
در گردش خویش اگر مرا دست بُدی
خود را برهاندمی ز سرگردانی
خیام
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۷۴گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۵گر دست دهد ز مغز گندم، نانی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۶گر کار فلک به عدل سنجیده بُدی
- رباعی شمارهٔ ۱۷۷هان کوزه‌گرا بپای اگر هشیاری
- رباعی شمارهٔ ۱۷۸هنگام صبوح ای صنمِ فرخ‌پی
درباره‌ی خیام
حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.