پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۰

خوش باش که پخته‌اند سودای تو دی

فارغ شده‌اند از تمنای تو دی

قصه چه کنم که به تقاضای تو دی

دادند قرار کار فردای تو دی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۲در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۳زان کوزهٔ می که نیست در وی ضرری
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۴گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۵گر دست دهد ز مغز گندم، نانی
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۶گر کار فلک به عدل سنجیده بُدی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۷هان کوزه‌گرا بپای اگر هشیاری
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۸هنگام صبوح ای صنمِ فرخ‌پی
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.