فهرست اشعار
- رباعی شمارهٔ ۶۱ از رنج کشیدن آدمی حر گردد
- رباعی شمارهٔ ۶۲ افسوس که سرمایه ز کف بیرون شد
- رباعی شمارهٔ ۶۳ افسوس که نامهٔ جوانی طی شد
- رباعی شمارهٔ ۶۴ ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود
- رباعی شمارهٔ ۶۵ این عقل که در ره سعادت پوید
- رباعی شمارهٔ ۶۶ این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد
- رباعی شمارهٔ ۶۷ بر پشت من از زمانه تو می‌آید
- رباعی شمارهٔ ۶۸ بر چرخ فلک هیچ کسی چیر نشد
- رباعی شمارهٔ ۶۹ بر چشم تو عالم ارچه می‌آرایند
- رباعی شمارهٔ ۷۰ بر من قلم قضا چو بی من رانند
- رباعی شمارهٔ ۷۱ تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد؟
- رباعی شمارهٔ ۷۲ تا راهِ قلندری نپویی نشود
- رباعی شمارهٔ ۷۳ تا زُهْره و مَه در آسمان گشت پدید
- رباعی شمارهٔ ۷۴ چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد
- رباعی شمارهٔ ۷۵ حیی که به قدرت سر و رو می‌سازد
- رباعی شمارهٔ ۷۶ در دهر چو آواز گل تازه دهند
- رباعی شمارهٔ ۷۷ در دهر هر آن‌که نیم‌نانی دارد
- رباعی شمارهٔ ۷۸ دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود
- رباعی شمارهٔ ۷۹ روزی‌ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد
- رباعی شمارهٔ ۸۰ زآن پیش که بر سرت شبیخون آرند
- رباعی شمارهٔ ۸۱ عمرت تا کی به خودپرستی گذرد
- رباعی شمارهٔ ۸۲ کس مشکل اسرار اجل را نگشاد
- رباعی شمارهٔ ۸۳ کم کن طمع از جهان و می‌زی خرسند
- رباعی شمارهٔ ۸۴ گرچه غم و رنج من درازی دارد
- رباعی شمارهٔ ۸۵ گردون ز زمین هیچ گلی برنارد
- رباعی شمارهٔ ۸۶ گر یک نفست ز زندگانی گذرد
- رباعی شمارهٔ ۸۷ گویند بهشت و حورعین خواهد بود
- رباعی شمارهٔ ۸۸ گویند بهشت و حور و کوثر باشد
- رباعی شمارهٔ ۸۹ گویند هر آن کسان که با پرهیزند
- رباعی شمارهٔ ۹۰ می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد
- رباعی شمارهٔ ۹۱ هر راز که اندر دل دانا باشد
- رباعی شمارهٔ ۹۲ هر صبح که روی لاله شبنم گیرد
- رباعی شمارهٔ ۹۳ هرگز دل من ز علم محروم نشد
- رباعی شمارهٔ ۹۴ هم دانهٔ امید به خرمن ماند
- رباعی شمارهٔ ۹۵ یاران موافق همه از دست شدند
- رباعی شمارهٔ ۹۶ یک جام شراب صد دل و دین ارزد
- رباعی شمارهٔ ۹۷ یک قطرهٔ آب بود با دریا شد
- رباعی شمارهٔ ۹۸ یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد
- رباعی شمارهٔ ۹۹ آن لعل در آبگینهٔ ساده بیار
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰ از بودنی ای دوست چه داری تیمار
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱ افلاک که جز غم نفزایند دگر
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲ ای دل غم این جهان فرسوده مخور
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳ ای دل همه اسباب جهان خواسته گیر
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴ این اهل قبور خاک گشتند و غبار
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵ خشت سر خم ز ملکت جم خوشتر
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶ در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷ دی کوزه‌گری بدیدم اندر بازار
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸ زآن می که حیات جاودانیست بخور
- رباعی شمارهٔ ۱۰۹ گر باده خوری تو با خردمندان خور
- رباعی شمارهٔ ۱۱۰ وقت سحر است خیز ای طرفه پسر
- رباعی شمارهٔ ۱۱۱ از جملهٔ رفتگان این راه دراز
- رباعی شمارهٔ ۱۱۲ ای پیر خردمند پگه‌تر برخیز
- رباعی شمارهٔ ۱۱۳ وقت سحر است خیز ای مایهٔ ناز
- رباعی شمارهٔ ۱۱۴ مرغی دیدم نشسته بر بارهٔ طوس
- رباعی شمارهٔ ۱۱۵ جامی است که عقل آفرین می‌زندش
- رباعی شمارهٔ ۱۱۶ خیام اگر ز باده مستی خوش باش
- رباعی شمارهٔ ۱۱۷ در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش
- رباعی شمارهٔ ۱۱۸ ایام زمانه از کسی دارد ننگ
- رباعی شمارهٔ ۱۱۹ از جرم گِلِ سیاه، تا اوج زحل
- رباعی شمارهٔ ۱۲۰ با سرو قدی تازه‌تر از خرمن گل
متن اشعار به نقل از گنجور.