پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۴

هم دانهٔ امید به خرمن ماند

هم باغ و سرای بی تو و من ماند

سیم و زر خویش از درمی تا به جوی

با دوست بخور گرنه به دشمن ماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۶یک جام شراب صد دل و دین ارزد
  2. رباعی شمارهٔ ۹۷یک قطرهٔ آب بود با دریا شد
  3. رباعی شمارهٔ ۹۸یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد
  4. رباعی شمارهٔ ۹۹آن لعل در آبگینهٔ ساده بیار
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۰از بودنی ای دوست چه داری تیمار
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۱افلاک که جز غم نفزایند دگر
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۲ای دل غم این جهان فرسوده مخور
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۳ای دل همه اسباب جهان خواسته گیر
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.