پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۲

ای دل غم این جهان فرسوده مخور

بیهوده نه‌ای غمان بیهوده مخور

چون بوده گذشت و نیست نابوده پدید

خوش باش غم بوده و نابوده مخور

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۴این اهل قبور خاک گشتند و غبار
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۵خشت سر خم ز ملکت جم خوشتر
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۶در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۷دی کوزه‌گری بدیدم اندر بازار
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۸زآن می که حیات جاودانیست بخور
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۹گر باده خوری تو با خردمندان خور
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۰وقت سحر است خیز ای طرفه پسر
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۱از جملهٔ رفتگان این راه دراز
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.