پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۱

افلاک که جز غم نفزایند دگر

ننهند به جا تا نربایند دگر

ناآمدگان اگر بدانند که ما

از دهر چه می‌کشیم نایند دگر

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۳ای دل همه اسباب جهان خواسته گیر
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۴این اهل قبور خاک گشتند و غبار
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۵خشت سر خم ز ملکت جم خوشتر
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۶در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۷دی کوزه‌گری بدیدم اندر بازار
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۸زآن می که حیات جاودانیست بخور
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۹گر باده خوری تو با خردمندان خور
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۰وقت سحر است خیز ای طرفه پسر
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.