پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۶

در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور

جامی‌ست که جمله را چشانند به دور

نوبت چو به دورِ تو رسد آه مکن

می نوش به خوشدلی که دور است نه جور

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۸زآن می که حیات جاودانیست بخور
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۹گر باده خوری تو با خردمندان خور
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۰وقت سحر است خیز ای طرفه پسر
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۱از جملهٔ رفتگان این راه دراز
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۲ای پیر خردمند پگه‌تر برخیز
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۳وقت سحر است خیز ای مایهٔ ناز
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۴مرغی دیدم نشسته بر بارهٔ طوس
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۵جامی است که عقل آفرین می‌زندش
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.