پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۹

گر باده خوری تو با خردمندان خور

یا با صنمی لاله رخی خندان خور

بسیار مخور ورد مکن فاش مساز

اندک خور و گهگاه خور و پنهان خور

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۱از جملهٔ رفتگان این راه دراز
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۲ای پیر خردمند پگه‌تر برخیز
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۳وقت سحر است خیز ای مایهٔ ناز
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۴مرغی دیدم نشسته بر بارهٔ طوس
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۵جامی است که عقل آفرین می‌زندش
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۶خیام اگر ز باده مستی خوش باش
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۷در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۸ایام زمانه از کسی دارد ننگ
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.