پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۸

ایام زمانه از کسی دارد ننگ

کو در غم ایام نشیند دلتنگ

می خور تو در آبگینه با نالهٔ چنگ

زان پیش که آبگینه آید بر سنگ

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۰با سرو قدی تازه‌تر از خرمن گل
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۱ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۲این چرخ فلک که ما در او حیرانیم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۳برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۴برخیزم و عزمِ بادهٔ ناب کنم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۵بر مفرش خاک، خفتگان می‌بینم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۶تا چند اسیر عقل هر روزه شویم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۷چون نیست مقام ما در این دهر مقیم
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.