پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۷

یک قطرهٔ آب بود با دریا شد

یک ذرهٔ خاک با زمین یکتا شد

آمد شدن تو اندر این عالم چیست

آمد مگسی پدید و ناپیدا شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۹آن لعل در آبگینهٔ ساده بیار
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۰از بودنی ای دوست چه داری تیمار
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۱افلاک که جز غم نفزایند دگر
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۲ای دل غم این جهان فرسوده مخور
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۳ای دل همه اسباب جهان خواسته گیر
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۴این اهل قبور خاک گشتند و غبار
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۵خشت سر خم ز ملکت جم خوشتر
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۶در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.