پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۲

تا راهِ قلندری نپویی نشود

رخساره به خونِ دل نشویی نشود

سودا چه پزی؟ تا که چو دل‌سوختگان

آزاد به تَرکِ خود نگویی نشود

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۴چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد
  2. رباعی شمارهٔ ۷۵حیی که به قدرت سر و رو می‌سازد
  3. رباعی شمارهٔ ۷۶در دهر چو آواز گل تازه دهند
  4. رباعی شمارهٔ ۷۷در دهر هر آن‌که نیم‌نانی دارد
  5. رباعی شمارهٔ ۷۸دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود
  6. رباعی شمارهٔ ۷۹روزی‌ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد
  7. رباعی شمارهٔ ۸۰زآن پیش که بر سرت شبیخون آرند
  8. رباعی شمارهٔ ۸۱عمرت تا کی به خودپرستی گذرد
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.