پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۴

چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد

دل را به کم و بیش دُژَم نتوان کرد

کارِ من و تو چنان‌که رایِ من و توست

از موم به دستِ خویش هم نتوان کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۶در دهر چو آواز گل تازه دهند
  2. رباعی شمارهٔ ۷۷در دهر هر آن‌که نیم‌نانی دارد
  3. رباعی شمارهٔ ۷۸دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود
  4. رباعی شمارهٔ ۷۹روزی‌ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد
  5. رباعی شمارهٔ ۸۰زآن پیش که بر سرت شبیخون آرند
  6. رباعی شمارهٔ ۸۱عمرت تا کی به خودپرستی گذرد
  7. رباعی شمارهٔ ۸۲کس مشکل اسرار اجل را نگشاد
  8. رباعی شمارهٔ ۸۳کم کن طمع از جهان و می‌زی خرسند
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.