پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۸

دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود

غم خوردن بیهوده نمی‌دارد سود

پر کن قدح می به کفم درنه زود

تا باز خورم که بودنی‌ها همه بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۰زآن پیش که بر سرت شبیخون آرند
  2. رباعی شمارهٔ ۸۱عمرت تا کی به خودپرستی گذرد
  3. رباعی شمارهٔ ۸۲کس مشکل اسرار اجل را نگشاد
  4. رباعی شمارهٔ ۸۳کم کن طمع از جهان و می‌زی خرسند
  5. رباعی شمارهٔ ۸۴گرچه غم و رنج من درازی دارد
  6. رباعی شمارهٔ ۸۵گردون ز زمین هیچ گلی برنارد
  7. رباعی شمارهٔ ۸۶گر یک نفست ز زندگانی گذرد
  8. رباعی شمارهٔ ۸۷گویند بهشت و حورعین خواهد بود
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.